Wiele jest na Śląsku miejsc, gdzie można wypalić sheeshę, ale tyski Bakakaj należy do tych miejsc, do których wraca się dla samego ich klimatu. Ich motto brzmi: „nie ważne co bakasz, ino kaj”. Niełatwo go znaleźć, nie posiada gigantycznego szyldu i drogowskazów, ale jest klubem dobrze znanym w pewnych kręgach. Bakakaj powstał jako klub artystyczny – można to poznać po samej nazwie, która pochodzi od tytułu zbioru wierszy Gombrowicza. W każdą sobotę można natrafić na imprezy połączone z recytowaniem wierszy, słuchaniem muzyki czy wystawą prac – obrazów, szkiców i rysunków.

Клуб Пікассо – Львов

Mimo iż lwowski Klub Picasso nie jest herbaciarnią ani też nie posiada cech miejsca propagującego smaki i zapachy orientu a monumentalny, ponury fronton przywodzi na myśl raczej czas napiętnowany stalinowskim sznytem niż bajeczną krainę tysiąca i jednej nocy nie dajmy się zwieść pozorom.
Kiedy już porządnie zmarzniemy w korytarzu przywodzącym na myśl katakumby, gdy pokonamy barierę wąskiego więziennego okienka za którym ukryta jest pani bileterka - wypisz wymaluj „pisuardessa” z barejowskiego Misia niespiesznie odliczająca należność, gdy już pomyślnie przejdziemy przez kontrolę dokumentów (dozwolone od lat 21) i selekcję (!) sprawnie prowadzoną przez smukłych, wysportowanych ochroniarzy w czarnych golfach i czarnych garniturach żywcem wyjętych z filmu o Fantomasie i gdy wreszcie wciśniemy się do środka poczujemy się jak w wirtualnej grze posklejanej z tego czym ukraińska chata bogata.

Następnym lokalem do którego dotarła fajkawodna.org jest herbaciarnia „Czajnik” w Gliwicach. Mieści się ona na jednej z bocznych uliczek od głównej ulicy handlowej. Wchodząc do herbaciarni mamy wrażenie jakby czas się zatrzymał, bądź biegł własnym rytmem. Od progu wita nas przyjemny aromat parzonych herbat. Lokal jest podzielony na trzy części, pierwsza z normalnymi stolami i krzesłami. Natomiast w drugiej i trzeciej części znajdują się  niskie stoliki, przy których siedzimy na dywanie i poduszkach.