Sonda

Jakich węgielków używasz do rozpalania sheeshy?
 
 
 
Historia fajek wodnych
 
 

„Papierosy są dla nerwowych ludzi, osób rywalizujących ze sobą, ludzi w pospiechu.
Kiedy palisz nargile, masz czas aby myśleć. Palenie nargili uczy cierpliwości i tolerancji,
a także pozwala ci się cieszyć z doborowego towarzystwa.
Palacze nargili maja bardziej zrównoważone podejście do życia niż palacze papierosów”
(Ismet Ertep, 71 lat, Turcja)

 
Historia fajek wodnych

Fajka wodna jako taka nigdy nie została wynaleziona, ona istniała od zawsze ewoluujac. Początki fajek wodnych (hookah) pochodzą z granicy Indyjsko-Pakistanskiej. Pierwsze fajki były wykonane niezwykle surowo z orzecha kokosowego. Dopiero gry fajka wodna przywędrowała do Persji dopracowano jej wygląd. Fajka stała się bardziej zawiła.
Pierwotnie fajki wodne były używane do palenia opium i haszyszu do czasu pojawienia się tytoniu. Umożliwił on ludziom palenie fajek bez odurzenia spowodowanego paleniem haszyszu bądź opium. Jednakże aby smak palonego tytoniu był bardziej przyjemny mieszano go z miodem i innymi słodzikami. Maleńkie żarzące się węgliki układane były na górze „osłodzonego” tytoniu , wytwarzając w ten sposób gęsty dym.
Kiedy fajka wodna przywędrowała do Turcji ok. 500 lat temu, stała się ona bardzo popularna wśród klasy wyższej, a także intelektualistów, szybko stając się nieodzownym elementem spotkań i rozmów. Jej kształt ewoluował po raz kolejny, obierając obecnie znana nam formę. Także sposób przygotowywania tytoniu uległ zmianie. Zaczęto dodawać miąższ owoców, nadając tym nowy bukiet smaków. Najbardziej popularnymi były i są nadal jabłko, wiśnia, winogrono oraz cytryna.

 
 
 
 
 

EtymologiaHistoria fajek wodnych

W zależności od położenia geograficznego fajki wodne noszą różne nazwy nargeela/nargile/narghile/nargileh, argeela/arghileh, shisha/sheesha, okka, kalyan, ghelyoon lub ghalyan. Wiele z tych nazw to ma korzenie w językach arabskim, indyjskim, tureckim, uzbeckim czy też pakistańskim.
"Narghile" (نارگيله) pochodzi od Perskiego słowa nārgil (نارگیل) oznaczającego orzech kokosowy także w sanskrycie, pierwotne fajki wodne pochodzące z Indii były wykonane właśnie z skorupy orzecha kokosowego.
"Shisha" (شيشة) pochodzi z języka Perskiego, słowo shishe (شیشه, dosłownie przetłumaczone znaczy „szkło” a nie „butelka”)
"Hashish" (حشيش) jest słowem Arabskim oznaczającym trawę, które może być innym sposobem określenia tytoniu. Inne źródła podają: „We wczesnych arabskich tekstach zwrot „hashish” odnosił się nie tylko do żywicy marihuany, ale także do suszonych liści i kwiatów oraz „cukierków” wytwarzanych z nich”
"Hookah" (Arabski حقة, Urdu حقہ) oznacza to pudełko, potocznie również dzban. Obydwa określenia odnoszą się do oryginalnych metod konstrukcji fajek której częścią jest zbiornik na wodę.

 

  

Hookah obecnie

 

Fajki wodne obecnie podbija serca ludzi na całym świecie. Od Ameryki przez Europę po Japonię. Palenie fajki wodnej umożliwia ludziom gromadzenie się z przyjaciółmi lub przypadkowo napotkanymi osobami  w lokalach, gdzie dostępne są fajki wodne. Fajka wodna jest idealna jako dodatek do rozmów na tematy związane z filmem, religią, polityką, sprawami bieżącymi oraz na każdy inny temat który fascynuje palących. Przy ogromnej palecie smaków melas jakie są obecnie dostępne na rynku, a także różnymi stylami fajek od tradycyjnych tureckich do nowoczesnych kształtów każdy znajdzie coś dla siebie